SÖZ BİZDE OTURUMLARI

1. YOĞUN BAKIMDA KAS KİTLESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ


Uz. Dr. M. Ahmet KARAKAYA, Koç Üniversitesi Hastanesi, İstanbul

GİRİŞ
Akut ve kronik hastalıklar genellikle kas atrofisi ile ilişkilidir, bu da günlük hayata geç dönüş, hastanede kalış süresinin uzaması, yoğun bakımda kalış süresinin uzaması, mortalite riskinin artması gibi zararlı klinik sonuçlara yol açabilir. Dual Enerji X-ışını Absorpsiyometri, Bilgisayarlı Tomografi ve Manyetik Rezonans Görüntüleme rutin olarak uygulanmasalar bile, iskelet kas kitlesinin değerlendirmesi için hala altın standarttır.Taşınabilirliği, düşük maliyeti, geniş kullanılabilirliği, minimal eğitim ile etkili kullanımı, yatak başında kullanılabilirliği, radyasyon riski taşımaması, noninvaziv olması, çoğu hastanede olması ve tekrarlanabilir olması ultrasonografinin bu prosedürde de kullanılmasına ilgiyi artırmıştır.

TARTIŞMA
İskelet kası, bağışıklık ve sitokin fonksiyonu için temeldir ve glukoz kullanımının % 75'inden fazlasını oluşturur. Bu nedenle, kas atrofisinin glukoz regülasyonunu ve enflamasyondan etkilenen çeşitli süreçleri komplike etmesi beklenir. Öte yandan, kasın beslenme ve egzersiz veya rehabilitasyon müdahaleleri yoluyla kazanılması veya korunması, akut veya kronik hastalardaki sonuçların ve yaşam kalitesinin artmasına neden olabilir. Ultrasonografi (USG), klinik ortamda kas kaybını ölçmek için ucuz ve makul bir yöntem olduğundan yaygın olarak kullanılmaktadır. Analistler arasında daha fazla tutarlılığa izin veren, iyi tanımlanmış fasyal sınırlara sahip olması, sağlıklı popülasyonda tüm vücut kitlesi ile mükemmel ilişkilere sahip olması, yoğun bakımda kalış süresi ve yoğun bakımda fiziksel fonksiyon üzerine etkili olması nedeniyle kuadriseps kas grubunun daha yaygın tercih edilmesinin sebebidir. Ayrıca kas ekojenite değişiklikleri ve miyofibrillerin kas aponevrozu ile yaptığı açısal farklılık da atrofinin takibinde kullanılabilir. Son yıllarda yapılan araştırmalar ve analizler USG’nin bu prosedürde kullanılmasının geçerli, doğru ve güvenli olduğunu belirtmektedir. İşlemin kolay olmasına rağmen eğitim gereksinimi, olayın kişiye bağlı sonuçlanabilmesi ve halen kritik hastalarda kas miktarı ve kalitesi için evrensel optimum bir protokol olmaması bu prosedürün kısıtlılıkları arasında sayılabilir.

SONUÇ
USG, kas kaybının yaygın olduğu akut ve kronik hastalıklarda kasın korunmasını amaçlayan beslenme ve rehabilitasyon müdahalelerinin başarısını veya başarısızlığını ölçmek için önemli bir araç olabilir.


1. YOĞUN BAKIMDA KAS KİTLESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ


1. YOĞUN BAKIMDA KAS KİTLESİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ 

Bu konu için bir sunum dosyası bulunmamaktadır.